सञ्जय मिश्रा/रौतहट, २० भदौ । सात वर्षअघि आजकै दिन वीरगञ्जकी मुस्कान खातुनको जीवनमा यस्तो घटना घट्यो, जसले उनको शरीरसँगै मनमा पनि गहिरो घाउ छाड्यो। तेजाब (एसिड) आक्रमणबाट जलेको अनुहार र त्यसपछि सुरु भएको लामो उपचार तथा संघर्ष उनको जीवनको कठिन अध्याय बन्यो।

 

तर समयसँगै मुस्कानले त्यही पीडालाई आफ्नो कमजोरी होइन, शक्ति बनाउँदै लगिन्। सात वर्षपछि भदौ २० गते उनले सामाजिक सञ्जाल फेसबुकमार्फत त्यो कालो दिन सम्झँदै आफ्नो संघर्षपूर्ण यात्राबारे भावुक अभिव्यक्ति सार्वजनिक गरेकी छन्।

 

“आज भाद्र २० गते। आजकै दिन सात वर्षअघि मेरो जीवनमा त्यो कालो दिन आएको थियो, जुन दिन ममाथि एसिड आक्रमण भएको थियो,” उनले लेखेकी छन्।

उनका लागि त्यो घटना केवल एउटा दुर्घटना मात्र थिएन, त्यसले उनको जीवनको बाटो नै मोडिदियो। अनुहारमा परेको तेजाबको चोटसँगै उनले उपचार, शारीरिक पीडा, सामाजिक दृष्टिकोण र मानसिक संघर्षको लामो यात्रा तय गर्नुपर्‍यो।

 

तर मुस्कान त्यही घटनामा रोकिइनन्।

 

“त्यो घटना मेरो जीवनमा कहिल्यै नमेटिने पीडा र सम्झना बनेर बसेको छ। तर मैले त्यो पीडालाई आफ्नो कमजोरी बन्न दिइनँ,” उनले लेखेकी छन्।

 

विगतलाई स्वीकार गर्दै आफूलाई सम्हाल्न र हिम्मतका साथ अगाडि बढ्न निरन्तर प्रयास गरिरहेको उनले बताएकी छन्।

 

मुस्कानको अभिव्यक्तिले तेजाब आक्रमणजस्ता हिंसापीडित व्यक्तिका लागि शारीरिक घाउभन्दा पनि त्यसपछिको सामाजिक र मानसिक संघर्ष कति कठिन हुन्छ भन्ने देखाउँछ। तर त्यही संघर्षलाई जित्दै अघि बढ्ने साहसले उनी आज धेरैका लागि प्रेरणाको स्रोत बनेकी छन्।

 

“जीवनमा हामीले चाहेका हरेक कुरा र हरेक मानिस सधैँ साथमा रहँदैनन्। केही घटना र केही पीडा हाम्रो जीवनको हिस्सा बनेर आउँछन्,” उनले लेखेकी छन्।

 

पीडादायी घटनापछि पनि मानिसले आफ्नो जीवनलाई फेरि सुन्दर बनाउन सक्ने उनको विश्वास छ। त्यसका लागि हिम्मत र आँट आवश्यक रहेको उनले उल्लेख गरेकी छन्।

 

सात वर्षपछि त्यो दिन सम्झिँदा आफू कमजोर नभई अझ बलियो भएको महसुस हुने मुस्कानको भनाइ छ।

 

“मेरो विगत मेरो पहिचान होइन; मेरो संघर्ष, मेरो साहस र मेरो यात्रा नै मेरो पहिचान हो,” उनले लेखेकी छन्।

 

सात वर्ष बितिसक्दा पनि त्यो दिनको सम्झना ताजा नै रहे पनि आफू पीडाभन्दा धेरै अगाडि आइसकेको मुस्कान बताउँछिन्।

 

“म रोकिएकी छैन, म अझै अघि बढिरहेकी छु,” उनले आफ्नो पोस्टको अन्त्यमा लेखेकी छन्।

 

मुस्कानको यो अभिव्यक्ति एउटा पीडितको व्यक्तिगत अनुभूति मात्र होइन, हिंसाले जीवन भत्काउन खोजे पनि साहस, आत्मविश्वास र निरन्तर संघर्षले जीवनलाई पुनः अर्थपूर्ण बनाउन सकिन्छ भन्ने दरिलो सन्देश पनि हो।